حتی سایت حرفه ای فوتبالی هم نداریم. ورزش ۳ هم وسطش پارازیت سیاسی میندازه و زیاد پسندم نیست. سایت فوتبال ۳۶۰ عادل هم بالا نمیاد، من اَپ Fotmob خودمو میخام. چه اسیری شدیم آخه. مگه ما برده ایم ؟! مگه عصر حجره؟ کی اجازه داده اینا برای ما تصمیم بگیرن؟ به چه حقی :/ چی بگم آخه . حتی دوستم هم که بحث فوتبالی میکردیم شمارشو ندارم و تلگرام بود، هووووف ..
خیلی سعی کردم تو خودم نگه دارم و حتی چیزی ننویسم اما چون کسی رو ندارم و اینترنت هم محدوده چاره ای نداشتم. منتظرم چراغ خاموش بشه و بغضم رو بیرون بریزم و اشک بریزم.
خانواده یِ خوب و همفکر و آگاه و اَمن خیلی مهمه دوستان، خیلی. ممکنه تا آخر عمر حسرت بشه برای آدم و میشه! حتی اگه بزرگسال بشی! و یکی از فرهنگ های بد ایرانی ها مقدس کردن پدر و مادرهاست. همشون مقدس نیستن.
+ میخواستم روزمرگی و عکس های بهاری و بارونی بگذارم اما در توانم نیست.
